گیاه زنجبیل و اثرات درمانی آن
در اروپای غربی است که در قرن نهم از آن استفاده های زیادی می شد . شواهد موجود هم نشان
می دهد که این گیاه در دوران رنسانس و قرون وسطی یکی از ادویه های مصرفی برای
پیشگیری از بیماری طاعون بوده و گرچه اغلب گفته می شود که زنجبیل یک ریشه است ، اما در
حقیقت بخش خوردنی آن چیزی شبیه ریشه یا ریشه نماست که ما به آن ریزم می گوییم .
منشأ این گیاه در چین است که به تدریج در هند و جنوب شرق آسیا و غرب آفریقا گسترش پیدا
کرده است . امروزه ۵۰ درصد کشت زنجبیل دنیا در هند است ولی بهترین نوع زنجبیل ، زنجبیل
جامائیکائی است .
سوال : خصوصیات ظاهری این گیاه چگونه است و در چه آب و هوایی رشد می کند ؟
جواب : زنجبیل یک گیاه پایا و خزنده است ، با ریشه های کلفت و برجسته که دارای ساقه های
راست و عمود است که طول این ساقه ها معمولا ۳۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر می باشد - برگ های نیزه
ای شکل سبز روشن دارد که طول این برگ ها حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر ممکن است برسد و
دارای خوشه هایی مخروط مانندی است که این خوشه ها شکوفه های گل صورتی و سفید را در
بر می گیرد که به تدریج این گل ها به گلهای سبز و زرد کوچک تبدیل می شود که دارای خالهای
بنفش رنگ می باشد .
این گیاه نیازمند شرایط اقلیمی گرمسیری می باشد ، یعنی شرایط اقلیمی که در آن هم فصول بارانی
سنگین وجود دارد و هم فصول خشک گرم . این گیاه معمولا بعد از ۱۰ روز از زیر خاک بیرون
می آید و جوانه می زند و بعد از ۹ تا ۱۰ ماه هم برداشت می شود .
سوال : اجزا و ترکیبات این گیاه را بیان کنید که چه خواصی دارند و هرکدامشان برای چه
مشکلاتی می تواند مصرف داشته باشند ؟
جواب : اجزاء زنجبیل بسیار گسترده و زیاد است و بسته به محل رویش ، نوع آب و هوا و
همچنین اینکه این گیاه تازه باشد یا مانده و خشک شده باشد ترکیباتش متغییر است و فرق می
کند . بوی زنجبیل به مقدار زیاد به دلیل روغن فرار موجود در آن است که این روغن فرار
حدود ۱ تا ۳ درصد این گیاه را تشکیل می دهد و بیش از ۵۰ نوع ترکیب روغن در این گیاه
شناسایی شده است . تندی زنجبیل تازه معمولا ناشی از ترکیبات غیر فراری است که آن ها را به
اسم جنجرول می شناسند .
حال اگر این زنجبیل خشک شود ، این ترکیبات آب از دست داده و ترکیباتی به نام شوگل تشکیل می
شود که تندی زنجبیل خشک ناشی از همین ترکیبات است . بنابراین هرچه میزان جنجرول در گیاه
بیشتر باشد و همچنین هر چه میزان تندی طعم آن بیشتر باشد نشان دهنده کیفیت و تازگی گیاه
است .
سوال : حدود ۴ هزار سال می شود که از زنجبیل در پخت و پز غذاهای مختلف استفاده می کنند ،
دراین باره بیشتر توضیح دهید ؟
جواب : ریشه های زنجبیل جوان، گوشتی و شیره دار است و طعم ملایمی دارد . این ریشه ها در
سرکه یا شراب خوابانده می شود و به عنوان میان وعده در بعضی از کشورها مورد استفاده قرار
می گیرد . همچنین می شود که برای تهیه چای از آن استفاده کرد که در بعضی موارد به آن
مقداری عسل یا تکه هایی از لیمو یا پرتغال اضافه می شود .
ریشه های زنجبیل بالغ نسبتا خشک است که شیره های حاصل از این ریشه ها بسیار خاصیت دارد
و اغلب به عنوان ادویه در غذاهای چینی ، خصوصا طعم دار کردن غذاهای دریایی از آن استفاده
می شود . پودر این ریشه های پیر هم معمولا به نان اضافه می شود .
بطور کلی و بسته به نوع منطقه و ذائقه مردم آن منطقه زنجبیل می تواند به عنوان طعم دهنده یا
ادویه در کلوچه ها ، آبنبات ، نوشیدنی های غیر الکلی و چای و قهوه و غذاهای خاصی مورد
استفاده قرار بگیرد . مثلا در هند پودر آن را در غذای خاصی که برای زنان باردار و شیرده است
اضافه می کنند و ترکیبی از مغزها ، شکر و رزین و صمغ و کره هم به آن اضافه می کنند .
سوال : از گیاه زنجبیل بصورت سنتی هم برای درمان بیماری ها استفاده می شود یا خیر و اگر
استفاده می شود برای درمان چه بیماری هایی از زنجبیل استفاده می کنند ؟
جواب : چای زنجبیل دم شده یک داروی گیاهی برای سرماخوردگی است . در آمریکا آب داخل
زنجبیل برای جلوگیری ازجم های شکمی ناشی از گرما مورد استفاده قرار می گیرد . همچنین در
بسیاری از کشورها به عنوان داروی گیاهی سنتی برای درمان روماتیسم ، بیماری های عصبی ،
التهاب لثه ها و دندان درد ، آسم ، سکته ، یبوست و دیابت مورد استفاده قرار می گیرد .
سوال : آیا از زنجبیل در علم پزشکی امروزی استفاده میشود ؟
جواب : امروزه تحقیقات بسیار زیادی روی زنجبیل صورت گرفته و موارد درمانی زیادی هم برای
آن پیدا کرده اند . زنجبیل باعث کاهش میزان لیپیت یا چربی خون و همچنین باعث کاهش و کم
شدن قند خون می شود . مورد دوم اثر ضد انعقادی زنجبیل می باشد . مورد سوم اثر کاهش
دهندگی فشار خون زنجبیل است . مورد چهارم اثر ضد التهابی زنجبیل است و از این نظر با
داروهایی مثل ایبوپروفن قابل مقایسه است . ضمن اینکه عوارض جانبی زنجبیل هم در مقایسه با
این داروها بسیار کمتر است و اثر ضد التهابی زنجبیل های خشک شده بسیار بیشتر از زنجبیل تازه
است .
مورد پنجم ، زنجبیل تخلیه معده را افزایش می دهد و برای هضم غذا هم بسیار مفید و موثر است
و همچنین به طور بسیار زیادی لیپات روده وپانکراس را افزایش می دهد . لیپات یک عامل کلیدی
برای هضم چربی است . اثر زنجبیل به عنوان یک عامل پیشگیری کننده از تهوع و استفراغ کاملا
اثبات شده است مثل پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی ، سرطان ها ، تهوع بعد
از عمل های جراحی ، تهوع ناشی از بارداری و تهوع ناشی از دریا زدگی .
همچنین زنجبیل می تواند پمپ ترشح اسید که در معده وجود دارد را بطور بالقوه مهار کند که این
خود باعث کاهش اسید معده شده و در زخم های گوارشی برای ما بسیار مهم است و همچنین نکته
مهم دیگر اینکه زنجبیل در کشتن باکتری به نام هلوکوباکترپایلری بسیار موثر است . این باکتری
یک عامل بسیار مهم در ایجاد زخم معده و تمام زخمهای گوارشی و پیشرفت سرطان معده و روده
بزرگ است .
مورد ششم خاصیت ضد میکروبی زنجبیل است - مورد هفتم و بسیار مهم خاصیت ضد اکسیدانی
زنجبیل است . آنتی اکسیدان ها یک عامل بسیار مهم در از بین بردن رادیکال های آزاد است .
رادیکال های آزاد هم یکسری عواملی هستند که در طی سوخت و ساز بدن یا توسط مواد شیمیایی
و یا توسط اشعه خورشید در بدن ایجاد می شود و باعث یکسری از بیماری های خطرناک مثل
سرطان می شود و یکسری از عوارضی مثل پیری هم دارد . زنجبیل رادیکال های آزاد را خنثی
می کند .
سوال : آیا تداخل درمانی مهم است یا اینکه می شود هر دارویی را بدون تجویز پزشک استفاده
کرد ، آیا تداخلی با گیاهان دارویی دیگر دارد و آیا می شود این گیاه را با توجه به خواص فراوانی
که دارد بدون نظر دکتر از آن استفاده کرد یا خیر ؟
جواب : تداخلات زیادی بین زنجبیل و یکسری از داروها گزارش شده . بنابراین کسانی که
داروهایی مثل
داروهای قلبی ، ضد فشار خون ، ضد چربی و ضد قند خون مصرف می کنند حتما طبق نظر
دکترشان زنجبیل را مصرف کنند و از خود درمانی هم بپرهیزند .
سوال : آیا زنجبیل عوارض جانبی هم دارد یا خیر ؟
جواب : بله - عوارض جانبی زیادی برای آن گزارش شده ، از قبیل افزایش خونریزی که موجب
رقیق شدن خون می شود و خونریزی را افزایش می دهد ، افزایش فعالیت ترشحی در دستگاه
گوارش و سوزش سر دل ، واکنش های آلرژی حساسیتی ممکن است بدهد و سیستم اعصاب
مرکزی را تضعیف می کند . عارضه قلبی ممکن است بدهد و باعث گرمازدگی و کاهش قند خون
می شود و ممکن است حتی مصرف زیاد این گیاه باعث سوراخ شدن دستگاه گوارش شود و خود
ممکن است باعث تهوع و همچنین کاهش افزایش فشار خون شود .
سلامتی و شادکامیتان را آرزو مندم : احمد انصاری گیلانی
احمد انصاری گیلانی