آینده نگری با چشمانی باز و  پشتوانه عقلانی و علمی می تواند هدفدار راهنمای ما باشد .   برای آنکه از قدرت چشم انداز تجسم بهتری پیدا کنیم ، استعاره ای بیان می کنم : می خواهیم از رود خانه ای عبور کرده و به آن سوی رود برسیم . آن سوی رود آینده مان قرار دارد . هنگامی که رود آرام باشد عبور از آن آسان است و اغلب خود را به آب زده و به آن سوی شنا می کنیم . چه بسا که ممکن است رود متلاطم باشد لذا موفقیت ما غیر قابل پیش بینی است . آب ما را به پایین رودخانه می برد . امید واریم هنگامی که به آن سوی رود می رسیم ، کرانه دیگر آن ، مساعد و مناسب باشد . اما راه بهتری برای گذر از این رود نیز هست . اینکه طنابی که به آن سوی رود بسته شده است و ما را به کرانه دلخواه مان هدایت می کند ، استفاده کنیم . و به عبارتی نسبت به آینده مان چشم انداز داشته باشیم . آنوقت می بینیم چشم انداز مان با قدرت از ما محافظت می کند . باید با عضلاتمان آن را بکشیم ، با مغزمان فکر کنیم و با قلبمان ، راسخ و محکم بمانیم . هیچ کس نمی تواند به ما کمک کند . هیچ تضمینی برای رسیدن نیست . لیکن این طناب که از قدرت چشم انداز مان امتداد می یابد بهترین پیوند ما نسبت به آینده است .