شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

                  فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی

                  رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

                  که خود در میان غزلها بمیرد

چو روزی ز آغوش در یا بر آمد

                  شبی هم در آغوش در یا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش وا کن

                  که می خواهد این قوی زیبا بمیرد